Жаныбек ЖАНЫЗАКтын
15 китептен турган
"Ханум"
сериалынын
электрон вариантын
бир китептен алсаң
50 бирдиктен сатам!
15 китебин толук алсаң
500 бирдикке берем!


Бу китепти алам десең,
алды менен төлө:


Орусия, Казакстан
жактагылар
КИВИ кошелек менен,

Кыргызстандагылар
терминалдардан, соткаңар менен, же
Баланс кг менен
0777329784 номурга
бу китепти ГАНА алам десең
50 бирдик төлөп,
Сериалдын 15 китебин толук алсаң
500 бирдик төлөп,
квитанцияны төмөнкү сүрөттү басып,
мага ватсапка жибергиле:



Китеп ватсапка берилет.

Алды менен окуп көр.
Эгер жакса, сүрөттү бас,
тийиштүү төлөгүч менен төлө,
квитанцияны ватсапка жибер,
китепти ошол саат аласың, буйруса.

Ийгиликтер!


Ханум үйбүлөсүн сактайат

Повесть, сериалдын төртүнчү китеби

Бүгүн диплом алам. Ооба, каңырыш укпадыңыз, бүгүн диплом ала турган күн болгондуктан таң азандан туруп, жуунуп-таранып, кымбат көйнөгүмдү кийип жасандым. Чачымды жайып, кымбат атырдан буркурата себинип, кө-чөгө чыктым. Маршрутка күтүп аялдамада турсам, өткөн машинедеги эркектердин баары мени карашкансып, өзүм-чө эле койкоем. Бир убакта кара түстөгү мерседес келип токтоп калды дал каршыма.
– Чоң кыз, кайда барасың, жеткирип коеюн? – деди те-резесин ылдый түшүргөн айдоочу.
– Алыска, бензиниңиз жетпейт, – дедим мен кашымды серпип. Кашымды серпкеним “мени менен эбин таап сүй-лөшүүгө болот” деген белги да. Эркек да кирпиктин ир-мелгенин түшүнгөн жан экен, дароо сөздү андан ары улап кетти:
– Чоң кыз, бизде бензин ашып-ташып турган убак, буу-радай болуп кирип турган курак. Канча кааласаңыз ошон-чого жетет.
– Андай болсо, макул, – дедим да алдыңкы орундукка отуруп алдым. Машине зуулдап, борбордун көчөсүндө ба-ратты.
– Кайда барасыз, эми дарегиңизди айтасызбы, же каала-ган жагыма алып кете берейинби? – деди киши. Анан: – Куру дегенде атыңызды айтып коюңуз, менин атым Шера-лы, – дейт.
– Ханум, – десем, менин атымды уккан адамдын бири калган жасаган реакция мында да пайда болду:
– Түрк сериалдарынан чыга келген ханышасыз го э? – дейт ыржактап.
– Кыргыз эле сериалынын башкы каарманымын, – де-дим мен да бош калбай.
– Ошонуңуз жакшы экен. Бирок, көрүнүшүңүз да кара тору, каш кара, көз кара, чач кара, айтор баары кара, башка улуттун кызыбы деген ой кетти атыңызды укканда.
– Анткен менен ичим ак, – десем, бажактап каткырып: – Келе колду, азамат, таап сүйлөйт экенсиң, – деди бир за-матта “сиз” деп сылыктанганы калып, “сенге” өтүп.
– Бүгүн диплом тапшыруу аземи болот, университетке айдаңыз, – дедим анан олуттуу түргө өтүп. Аркы-беркини кобурашканча, университетке да келдик.
– Канча төлөйм? – десем,
– Сиздей кыздан акча айлансын. Телефон номериңизди берсеңиз эле төлөгөн болосуз, – дейт.
– Бере албайм, күйөөм бар, – дедим өзүмчө эле кыйын-сынып.
– Күйөөңүз азыр жаныңызда эмес го, акырын ага көр-сөтпөй берип койсоңуз деле болот да.
Бул киши ашкан тамашакөй экен. Карап калсам, эки ан-жыланып жатат дедиби, шашкалактап кетти:
– Дипломуңду жууп берейин, сапарлаш болуп тааны-шып калдык. Бүгүн жашооңдогу өзгөчө күн экен, аны ан-сайын өзгөчөлөнтүп берейин, – деп суранып жиберди. Мен телефон номеримди айтып, телефонуна жазып алды.
Өзүмө окшогон көңүл ачуудан эч убакта баш тартпаган эки курбу таап алган болчумун, аларга жолугаарым менен бүгүнкү кеч шаңдуу өтөөрүн божурадым:
– Ий, Ханум, алтын кызсың да, сенин жүргөн жериң шаң. Бизди эки жыл бою жыргаттың. Бүгүн да буйруса жыргайт экенбиз, – деди Акмарал кучактап бетимден өөп.
Мен да диплом алабыз десе эле, мектептегидей катарга туруп, шаан-шөкөт менен алабыз го дептирмин. Кайдан. Жөн эле ар бирибизге өзүнчө карматып коюшту. Сырттан окугандарга дароо беришет экен, а күндүзгү бөлүмдө оку-гандар бир-эки жылдан кийин гана алышат экен дешти. Диплом колума тийгенден кийин ойлонуп көрдүм: мен беш жылда эмнени үйрөндүм деп. Таш балээниби, мээм мурдагыдай эле бопбош, шамал ырылдайт. Эми дипломду кор кылбай кайда иштейм деп да ойлондум, эч нерсени билбесем менден кандай экономист чыгаар экен деп да жүрөксүндүм. Кайра эле эч нерсеге моюн сунбаган көкбет-тигим жеңди: менден да куру мээлер иштеп эле жүрүш-пөйбү, мен жок дегенде адамдар менен мамиле түзгөндү жакшы билем деп койдум компойуп.
Акмарал, Гүлкайыр үчөөбүз үйгө келдик. Эки жылдан бери сессия учурунда экөө дээрлик менин үйүмдөн чы-гышпайт. Шатыра шатман болуп, көрүнгөн эркекти кафеге сындырып, жыргаганыбыз жыргаган. Акмарал бир баласы менен күйөөсүнөн ажырашып кеткен, Гүлкайыр турмушка чыга элек, бирок ойночу жагынан Акмарал экөөбүздү жол-до калтырат.
Кеч жакындаган сайын телефонду аңдып, каткырып жиберсек бетибизден жарака кетчүдөй болуп кабаттанып боенуп алып, отурабыз. Бир убакта эшиктин коңгуроосу шыңгырады. Мен эч кимди күтпөгөн элем. Байтур айтпай-дебей айылдан келип калдыбы деп жүрөгүм түшө, кыздар-га унчукпагыла дегенсип сөөмөйүмдү эриниме такап көр-сөтө коюп, эшикке жакындадым. Тешикчеден карасам бир аялдын карааны турат. Кошуна-колоңбу деп ача койсом, жүдөңкү, чачы майланышып, жүзү чарчаңкы бир келин турат.
– Ий, жакшы болбодубу, акыры таптым э сени, Ханум, – деп эле моюнумдан кучактай калды. Кудай сакта, бул ким болуп кетти деп коем ичимден.
– Тааныбай турасыңбы, мен Айжаркынмын да, – дейт тиги. Дагы деле тааныбай карап турам.
– Айылда катчы болуп иштедиң беле, сага чейин ал орунда мен иштегем, – дегенде гана эсиме түштү. Мен са-лык кызматына жаңы ишке орношкондо ушул кыз шеф тууралуу көптөгөн маалыматтарды бербеди беле.
– Эмне мынча кыйналып алгансың? Кир үйгө, – деп киргиздим. Ал босогодо туруп эле ыйлап кирди.
– Жашоодон кыйналдым. Балдарымды бага албай... Бир жылдан бери убактым болсо эле сенин үйүңө келем жазып берген дарегиң боюнча. Дайыма эч ким жок. Айылда ок-шойт, келе элек го деп кетем, – деди ый арасында.
– Мен эки жылдан бери шаардамын, айылга эки айда бир барам, мен жок кезде келип жаткан окшойсуң, – десем, ал мени таң кала карап:
– Күйөөң кайда? Ажырашып кеттиңби? – дейт.
– Ажырашпай эле жашап жатабыз, ал айылда, мен шаарда. Кээде ал келип, кээде мен барып турам. Биздики ушундай европалыктарча жашоо, – деп койдум.
Айжаркынды тамактандырып, үч кыз үч жагына отуруп алып суроо берип, акыбалын жакшылап сурадык. Көрсө, шаарга келгенден кийин күйөөсү экөө абдан кыйналыптыр, биринчи баласын төрөгөндөн кийин тогуз ай өтпөй, экинчисине кош бойлуу болуп, иштей албай, күйөөсү да иш таппай жүрүп анан бир колунда бар аялдын үйүнө кирип алыптыр. Эки баласын айылга жөнөтүп, өзү да кошо барып жашоодон айылдаштарынан тартынып, бул жакта калыптыр.
– Ар кайсы иште иштеп, эптеп жан багып жүрөм. Тап-кан акчам батиримден ашпайт, анан балдарыма анча-мынча акча салам, – деди. Мен дароо эле:
– Батириңден чык, ушул үйгө келип мени менен жашай бер, жумушту болсо караштырабыз. А күйөөңдүн болсо эсебин табабыз, балдарын таштап башкага кеткен кандай болоорун эсинен кеткис кылабыз, – дедим чечкиндүү. Жа-нымдагы курбуларым да сөзүмдү коштой, Айжаркындын күйөөсүнө тиш кайрып алышты. Жан-жабыла Айжаркын-ды ваннага киргизип, жуунуп чыккандан кийин чачын жасап, кийимдерибизден берип куурчактай кылып койдук. Аңгыча Шералы чалып калды, “Мен келдим”, – деп. Төр-төөбүз тапырап чыгып, машинесине отуруп калсак, жүрөгү түшүп калды окшойт, бизди алаңдай карап: “Мен азыр досторума чалайынчы”, – дейт. Бир убакта эки досу келди, биз кафеге барып жайгашып отуруп калган болчубуз. Досторун карасам бири да менин көңүлүмө туура келбечүдөй, жөнөкөй кийинген карапайым кишилер экен. А мен жогору жакка кол суна берип көнүп калгам да. Арасынан бир эле Шералы кычырап турат, акчалуу экенин билдирип. Ал улам Айжаркын жакты карап жатканынан, мейличи деп, Айжаркынды четке тартып чыктым.
– Шералы сен жактан көзүн албай жатат, жакшылап сүйлөшүп, жигит кылып ал. Анан жардам сура, – дедим.
– Кантип сурайм? – деп көзүн алайтат.
– Шефтен кантип сурачу элең, ошентип сура, – дедим ачуум келип.
– Ал суратпай эле өзү берчү...
– Анда мындан да сурабай туруп ал. Жаштыгың эртең эле өтөт, сулуулук бар кезде пайдалан да, – деп чоң энедей болуп акылымды айттым.
Кыздар жыргап, кишилер менен камыр-жумур болушуп, уже эки-экиден болуп калышыптыр. Бул сапар мен жалгыз калдым. Шералы менен Айжаркын бийлеп, бири бирине тим эле үзүлө карашат. Бир убакта экөө жок болуп кетти эле, кафенин жабылаар мезгили болуп, адамдар бирин-серин калган, мен да даараткана жакка бастым. Эшикти ачып кирип-кирелек жатып, кулагыма бир башкача добуштар угулду. Ахалаган, охологон үндөр. Тыңшап туруп кабинкалардын биринен чыгып жатканын байкап, акырын басып барып, тыңшасам Айжаркын кайран Шералынын жанын чыгарып жатыптыр. Эшикти такылдаттым.
– Эй, ким бар бул жерде? – деп. Дымып эле калышты. Анан тапыр-туруп болушту да, эшик ачылып, чачтары сак-сайып, бети кызарган Айжаркын чыга калды. Артынан канааттангандай түрү бар, сүт эмгек күчүктөй момпойуп калган Шералы көрүндү. Ал мени бир карап чыгып кетти, мен Айжаркындын каруусунан кармадым:
– Мээңден кеттиңби? Кантип ушундай жерде жакын-дашканга болсун? Мейманканага алып бар дебейсиңби?
– Биз жакындашпадык...
– Репетиция кылдыңарбы анан? Бир эсептен туура баш-тадың, ушинтиш керек буларды. Бирок, бул жер ылайык-туу жер эмес. Менден башка бирөө кирип келип калса эм-не болмок эле. Бар дагы, экөөңөр башка жакка кеткиле, – деп дагы акылдуусунуп койдум. Айжаркынга азыр менин ар бир айтканым мыйзам да, унчукпай башын ийкеп чыга жөнөдү. Мен келсем, баары кеткенге даярданып калышып-тыр. Кафе жабылат экен. Шагырап сыртка чыктык, мени менен эч кимдин иши жок. Тиги эки досу менин эки кур-бумду жандап, а Шералы Айжаркынды менчиктеп алып-тыр. Жалгызсыраганымды билдирбей, күлүмүш болгонум менен ичим куйкаланды. Акчасын төлөөргө келгенде, эр-кектердин акчасы жетпей калса болобу. Биз унчукпай чет-те карап турдук, тигилер официант менен кажы-кужу бо-луп жатышып, бири бизге басып келди:
– Кыздар, силерде азыраак акча жокпу? Бир аз жетпей жатат?
Баарыбыз укпаган өңдүү турабыз. Мен:
– Бизде жок. Эркектер кафеге чакырганда кайсы кыз жанына акча алып чыгат. Анын үстүнө силердей керилген, ишенимдүү, салабаттуу жигиттер менен келип жатсак, – деп койдум. Ал кайра артына кетти. Бир убакта Шералынын ак саргыл досу кол телефонун калтырып жатканын көрдүк. “А, байкуштар, чөнтөгү тешик эле немелерден турбайсыңарбы”, – деп ойлоп койдум. Шералынын машинесине алтоо отурушуп, мага:
– Кел, отур, – демиш болушту. Жуптарга артык баш бо-луп жатканымды сезип:
– Силер бара бергиле, мен такси кармап эле кетип ка-лам, – дедим эле кубанып кетишти.
– Анда макул, биз көңүл ачууну улантууга кеттик, – дешти да зуу коюшту. Мен караңгыда жол боюнда такси тосуп туруп калдым. Көпкө машине токтобой, анан гана төбөсүндө такси деген шашкиси бар ак машине жаныма токтоду.
– Кайда барасыз? – деди жаш жигит. Кыл муруту түшө элек, эне сүтү оозунан кете электей көрүндү.
Дарегимди айтып, жанына отурдум. Тигилердин бири бирин эзиле тиктешкени, Айжаркын менен Шералынын кумарлуу онтогону кулагымдан, көз алдымдан кетпей де-нем от менен жалын болуп жанып баратты. Мен да бирөө-нүн кучагында балыктай туйлап, эзилип кыңшылагым келди. Акырын юбкамы түрүп, жоон санымды ачып койдум. Жигиттин көзү ага дароо эле түштү:
– Ысылап жатасызбы? – дейт күлө карап.
– Ысыганда да кандай, – деп көзүмдү сүзүп, ууртумдан кумарлуу жылмайып койдум эле, ага жан кире түштү.
– Үйүңүзгө абдан шашып жатасызбы? – дейт.
– Башка сунуш барбы? – десем,
– Бул жерде бир жакшы мейманкана бар, барып бир аз эс алып чыкпайлыбы? Сергишип, – дегенде бар экенсиң го деп койдум ичимден. Унчукпаганымды макулдук катары эсептеди окшойт, машинени бараткан жолунан солго бурду. Кадимки эле катарлаш салынган жер үйлөрдүн бирине токтотуп, дарбазасынын коңгуроосун басты эле, жарым тоннадай болгон, семиздигинен ыктытып араң баскан аял чыкты. Короодо убай-чубай салынган узун үй турат. Көрсөткөн каалгасынан кирип, керебет, телевизору, жанында жуунучу жайы бар бир бөлмөгө туш болдук. Кирип-кире албай жатып, бири бирибизди эзелтен таанып жүргөн адамдардай кучакташып, баса жыгылдык. Ал менин кофтамдын топчусун чече албай колдору калтырап жатса, а мен анын куруна асылдым....
....................................................

Китеп жакса, толугу менен сатып ал.
Сүйүнчү:
"Ханум" сериалы 15 китепке созулат
жана жыргалдын жыргалы!

Китептерди бирден алсаң,
50 сомдон,
15 китепти толук алсаң
500 бирдикке берилет.

Бу китепти алам десең,
алды менен төлө:


Орусия, Казакстан
жактагылар
КИВИ кошелек менен,

Кыргызстандагылар
терминалдардан, соткаңар менен, же
Баланс кг менен
0777329784 номурга
бу китепти ГАНА алам десең
50 бирдик төлөп,
Сериалдын 15 китебин толук алсаң
500 бирдик төлөп,
квитанцияны төмөнкү сүрөттү басып,
мага ватсапка жибергиле:








Warning: include(../../bottom.htm): failed to open stream: No such file or directory in /var/www/janyz114/data/www/kitep.ru/j/j_hanum1_4.htm on line 166

Warning: include(../../bottom.htm): failed to open stream: No such file or directory in /var/www/janyz114/data/www/kitep.ru/j/j_hanum1_4.htm on line 166

Warning: include(): Failed opening '../../bottom.htm' for inclusion (include_path='.:/usr/share/php:/usr/share/pear') in /var/www/janyz114/data/www/kitep.ru/j/j_hanum1_4.htm on line 166